ديروز قبل از افطار رفتم به محله "درخونگاه" . برخي از ساكنان محل خودشان مي گويند "درخوانگاه" به معني جايي كه خواني گسترده بوده و مردم و رهگذران  به ميهماني بر سر آن خوان دعوت مي شدند. برخي هم به "درخانقاه" و وجود خانقاهي كه خبري از آن نيست اعتقاد داشتند.

اين محل يكي از محلات تهران قديم است كه در نزدیکی  بازار تهران و پیرامون خیابان پانزده خرداد قرار گرفته و امروزه خیابان شهيد اكبرنژادنام گرفته‌است. بين چهارراه گلوبندك و چهارراه بوذرجمهري

(بوذرجمهري اسم قديم خيابون 15 خرداد). درخونگاه در قدیم در منطقه سنگلج قرار داشت.

 تکیه درخونگاه از جمله تکیه‌های معروف قدیم در تهران بود. بقیه تکیه‌های معروف این دوره عبارت بودند از تکیه حاج رجبعلی، میرزاحسین حکیم‌باشی، زنبورک‌خانه، دباغ‌خانه، رضاقلی، حیاط شاهی، چهل‌تن، سرپولک، عودلاجان و هفت‌تن.

از جمله مشاهير بنام اين محله مي توان به افراد زير اشاره كرد:

-    رضاشاه پهلوی پیش از کودتای سوم اسفند

-    اسماعیل فصیح، نویسنده ایرانی که خود زادهٔ محلهٔ درخونگاه است

-    شعبان جعفری ملقب به شعبان بی‌مخ كه او نیز متولد محله درخونگاه بود

-    داريوش مهرجويي كه ايشان نيز متولد اين محل است

-    حمید شیرزادگان، از قهرمان‌های فوتبال دهه چهل ایران متولد اين محل

 در انتهاي اين محله كه به دباغ خانه معروف مي باشد به يك لبنياتي برخورد كردم كه متعلق به برادر شعبان جعفري بوده است و هنوز هم به فعاليت مشغول هست. البته مالك آن يعني حاج علي اكبر جعفري به رحمت خدا رفته است.