چشممان آنقدر به آیینه کاریها و زرق و برقی که معمولا در امام زاده ها و اماکن متبرکه تهران دیده می شود عادت کرده است که گاهی تصور نمی کنیم در همین تهران در مرکز شهر بقعه ای متبرک هست که رو به ویرانی می رود و بیشتر به مخروبه ای می ماند تا مکان معنوی و مقدس ! امروز تصادفا از آنجا عبور می کردم که متوجه شدم فقط روزهای دوشنبه امکان زیارت وجود دارد، شنیده بودم تابلو های مذهبی و تابلو فرش و اشیا دیگری که عموما قدیمی هستند تزیین گر این مکان هستند و همچین لوح کاشیکاری کوچکی که به 1311ه.ق مورخ میباشد در آنجا وجود دارد این بود که هم به قصد زیارت و هم سیاحت وارد شدم.امام زاده روح اله ، ساختمان کوچکی در جوار برج بزرگ مخابرات در میدان امام خمینی ، بنایی که شدیدا به مرمت نیاز دارد و متاسفانه مسولین از این امر غافل مانده اند! آنقدر کوچک که حتی زایرین روی فرشهایی که بیرون در قسمت حیاط پشتی ساختمان مخابرات که اکنون قسمتی از صحن امام زاده به حساب می آمد نشسته بودند. داخل که شدم فضای کوچکی برای زیارت بود اتاق تقریبا مخروبه و تاریکی که برای من شخصا احساس ترس ایجاد کرد تا معنویت روی دیوار تابلو فرش" و ان یکاد" و چند تابلو منبت دیگر نصب بود که به نظر قدیمی نمی آمد امکان حضور بیشتر در آنجا وجود نداشت و فقط متاسف شدم به خاطر بی توجهی یا هر دلیل دیگری که وجود داشت و این مکان بدین صورت رها شده بود...   

ليستي از امازاده هاي تهران به آدرس زير : http://www.imam-sadiq.net/sub/imz/index.htm