تهران اولین بار در دوره صفویه دارای دروازه گردید. شاه طهماسب صفوی در دوران سلطنت خود به دلیل علاقه خاصی که به تهران و آب و هوای تمیز آن داشت دستور داده بود که دور تا دور شهر تهران را ارگی کشیده و شش دروازه بر روی آن بنا کنند. این ارگ دارای 114 برج به تعداد سوره های قران کریم بود و تا اوایل دوره ناصرالدین شاه همچنان پابرجا بود که در این زمان به طور کامل تخریب گردید و به جای آن تهران گسترش پیدا کرد و دارای دوازده دروازه گردید . این دروازه ها تا پایان حکومت قاجار باقی بودند و در دوره رضاشاه با گسترش تهران دستور تخریب آنها مانند بسیاری از آثار تاریخی تهران صادر گردید. در حال حاضر تنها دروازه ای که از تهران قدیم باقی مانده است دروازه محمدیه در نزدیکی میدان اعدام(محمدیه کنونی)  می باشد.