در ابتداي خيابان باب همايون كافه اي بود به نام لقانطه كه صاحب آن غلامحسين خان لقانطه  نام داشت . مكاني بود آبرومند و شعبه اي هم در  ميدان بهارستان داشت.

در جلوي كافه حوض كاشي زيبايي در وسط پياده رو ساخته بودند. كه دور تا دور حوض را گلدان و قليانهاي بلوري فرا گرفته بودند. داخل كافه هم چنين حوضي وجود داشت. سقف و ديوارها با تابلوها ، عكسها و چلچراغ هاي زيبا و متعدد زينت شده بود. و تابستانها با چيدن ميز و صندلي در بيرون و زمستانها در داخل كافه از مشتريان پذيرايي مي شد.

چاي و قليان لقانطه هميشه به راه بو د. قهوه هم داشت . در تابستان بازار انواع شربت مانند سكنجبين ، به ليمو ، آلبالو و ريواس رونق داشت. و همچنين بستني و فالوده لقانطه طرفداران زيادي داشت.

لقانطه كافه اي بود گرانقيمت كه دو برابر كافه هاي ديگر پول مي گرفت و مشتريان آن همه از اعيان و اشراف بودند. (برگرفته از سایت آفتاب)