خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گروه ميراث فرهنگي ـ آيين بزرگداشت درگذشت اشو زرتشت پنجم دي ماه در آرامگاه قصر فيروزه برگزار شد. اين آيين هر ساله در روز خورايزد دي ماه برابر با پنجم دي در تهران و شهرهاي بزرگ ايران برگزار مي‌شود.

 

يادواره درگذشت اشو زرتشت که تا شامگاه پنجم دي ماه ادامه دارد در تهران با آفرينگان خواني در تالار خسروي آغاز و پس از آن با برگزاري آيين ديني براي شادماني روان و فروهر درگذشتگان در آرمگاه قصر فيروزه ادامه يافت.  

 

در ابتداي اين مراسم پس از نيايش، با خواندن آفرينگان توسط دو تن از موبدان آغاز مي‌شود. آفرينگان خواني، برپايي آييني سنتي است كه در آن سرودهايي از خرده اوستا مانند آفرينگان گهنبارو آفرينگان دَهمان براي شادماني روان و فروهر درگذشتگان و براي ديرزيوي و شادزيوي نيكوكاران با آهنگ خوانده مي‌شود و هم زمان با آن چند نمونه از ميوه‌هاي فصلي نيز بريده شده و با مخلوط خشكباركه فراهم پس از مراسم به عنوان ميوه  وَردرين و لُرك به باشندگان هديه مي‌شود. همچنين به روان و فروهر درگذشتگان از كيومرث تا به سيوشانس درود فرستاده مي‌شود.

 

رئيس انجمن زرتشتيان تهران درباره اين مراسم مي گويد: "در مراسم آفرينگان خواني اوستاي بايسته خوانده مي‌شود و در پايان اين مراسم هفت ميوه يا لرک شامل پسته، بادام، برگه ميوه، کشمش، توت، انجير و خرما پخش مي‌شود.

 

«دکتر رستم خسروياني» درادامه گفت: «بعد از اين مراسم به آرمگاه قصر فيروزه در شرق تهران مي‌رويم و در آنجا با آش و نان از حاضرين پذيرايي مي شود.»

 

او درباره دليل برپايي آيين بزرگداشت زرتشت گفت: «اشو زرتشت پيامبر بزرگ ايراني پيام‌آور راستي، درستي و خرد است و در دوران پيامبري‌اش تلاش زيادي براي شناسايي اهورامزدا کرد .ايشان در سن 77 سالگي بدست يکي از مخالفانش به نام توربَراتور در آتشکده بلخ به شهادت رسيدند.»

 

آفرينگان دهمان يا آفرين به نيکان، مقدمه‌اي است از اوستا که دعاي خير وطلب برکت و شکر خدواند است. در اين مقدمه اسم گذشتگان آورده مي‌شود. اين مراسم عزاداري براي زرتشت و درگذشتگان نيست.

 

موبد «مهربان فيروزگري» در توضيح سنن اجرا شده در آرامگاه قصر فيروزه مي‌گويد: «ما در دين زرتشت عزاداري به شکل معمول نداريم. هميشه از درگذشتگان با واژه روان شاد ياد مي‌کنيم. چون ما متوفي را گناهکار نمي‌دانيم و خود را در مقام قضاوت قرار نمي‌دهيم. اهورامزدا درباره ثواب و گناه هر کس داوري مي‌کند.»

 

به گفته فيروزگري نماز و نيايش‌هاي اين روز براي ياد کردن و درس زندگي  براي زندگان است و آيين‌ها و ساير مراسم‌ها بيشتر بهانه‌اي براي گردهمايي و دورهم جمع شدن زرتشتيان هستند.

 

در اين مراسم زرتشتيان قبور درگذشتگان را با گلاب شستشو مي‌دهند و با قرار دادن گل و ميوه‌هاي خرد شده مانند انار، سيب، خيار و روشن کردن عود روي قبور ياد آنان را گرامي مي‌دارند. همچنين براي خشبو کردن محوطه در جايگاه‌هاي مخصوص آتش کندر ريخته مي‌شود.

 

در بخش ديگري از اين مراسم زرتشتيان ضمن دادن نذورات، نام‌هاي درگذشتگان خود را روي کاغذي نوشته و به موبدان مي‌دهند تا آنها بخشي از اوستاي گهنبار را براي آنها بخواهند.

 

زرتشتيان هنگام شركت در آيين‌هاي ديني وسنتي همانند گاهنبارها ،مراسم درگذشتگان، جشن ها و... با اختيار به شكل همگاني نيز نيايش مي‌كنند. آنان اوستاهاي بايسته ويا بخش‌هايي برگزيده از گاتها يا اوستا را با يكديگر زمزمه مي‌كنند. براي اين مراسم‌ها پوشش خاصي وجود ندارد اما معمولاً زنان روسري يا سرپوشي سفيد و مردان نيز کلاهي سفيد رنگ بر سر مي‌گذارند.

 

اشوزرتشت 1768 قبل از ميلاد در کنار دياچه چي‌چست زاده شد. روايت باستاني بر آن است که زرتشت در سن پانزده‌سالگي نزد آموزگاري به شاگردي پرداخت و از او کشتي دريافت کرد.پس از اعلام پيامبري، و دعوت مردم به پرستش اهورامزدا (هستي بخش بزرگ دانا) زرتشت به شمال خاوري ايران آن روزگار يعني منطقه بلخکوچ کرد. در آن‌جا از گشتاسب خواست تا به آيين وي درآيد؛ گشتاسب پس از مشورت با جاماسپو فرشوشترآيين تازه را پذيرفت و زرتشت توانست دينخود را گسترش دهد.