محمد حسن رهی معیری به سال 1288 شمسی در تهران دیده به دنیا گشود.

رهی شاعری آزاده و بلند نظر است که لطف طبع و ظرافت خلق و صفای باطن و آراستگی ظاهر را یکجا جمع کرده و قناعت و مناعت را پیشه خو ساخته است.

بدون تردید یکی از کسانی که به پاکی لفظ و حسن ترکیب موصوفست، رهی معیری است که در سخن او کمتر به ترکیب سست و تعبیر فروافتاده مواجه می شویم. رهی علاوه بر غزل ، قطعات و مثنویهائی نیز دارد.

رهی را بر سایر گویندگان معاصر مزیتی است انکار ناپذیر ، و آن اثر محسوسی است که در ترانه ها و تصنیف ها گذاشته است.

هر چه کمتر شود فروغ حیات  رنج را جانگدازتر بینی سوی مغرب چو رو کند خورشید سایه ها را درازتر بینی  رهی معیری، فروردین ماه 1344 شمسی