سلام ، امروز دو ماه و دو روز از تولد كافه تهرون ميگذره . اين دو ماه كلي ازش مطلب و درس زندگي ياد گرفتم . درس تلاش و پشتكار در راه رسيدن به مقصود. با هم كلي جاهاي تازه ديديم . كلي خوشحال شديم ، كلي غمگين شديم كلي حرص خورديم و كلي لذت برديم كه تمام اين رخدادها با حضور دوستاني اتفاق افتاد كه وجودشان سر تاپا شوق و انگيزه بود. كافه تهرون يادت مياد كه در همين مدت بارها و بارها كه خسته و ملول شديم از برخي نا ملايمات ، چقدر حضور دوستان پر ثمر بود و چقدر از آنها انرژي گرفتيم. دست همه شون درد نكنه و ممنون همه شون هستيم . راستي دوستان زحمت كشيدند و ما را در اين مدت نقد كرده اند . واقعا از صميم قلب ممنون ، چون اين انتقادات باعث هموارتر شدن مسير ميشه و فانوسي است در جهت روشن تر شدن راه.

دوستان از ما خواستند كه در جهت ارائه مطالب بيشتر از قلم و ادبيات خودمان استفاده كنيم. چشم به ديده منت. كافه تهرون هم يه خواسته داره ، اينكه شما دوستان هم با قلم زيباي خودتون به ما در جهت ارائه مطالب مفيد تر و مناسب تر كمك كنيد . از جاهاي زيبايي كه مي رويد . از آداب و رسومي كه با آنها آشنا مي شويد و از كساني كه به بهانه هاي مختلف از آنها ياد مي كنيد . كساني كه همگي به گردن آنها حق داريم . كساني كه در جهت اعتلاي فرهنگ و هنر اين مرز پر گهر عاشقانه كوشيدند و همچون پروانه به گرد شمع چرخيدند و سوختند.

كافه تهرون دو ماه و دو روزت شده . چشم به هم بزاري سن و سالت بيشتر هم ميشه . حسابي حواست جم كن كه بايد به اهداف و آرمانهايت پايبند باشي و در جهت رسيدن به اونها بيش از پيش كوشا باشي.

 گرچه منزل بس خطرناك است و مقصد بس بعيد

  هيچ راهي نيست كانرا نيست پايان غم مخور