اين خانه بر اساس نقشه ها و تصاویر موجود با مصالح و امکانات امروزي از نو ساخته می شود.

خانه متعلق به آقاي امیر خسرو افشار، وزیر امورخارجه دولت... بوده است و در خیابان خاقانی پشت دانشسراي عالي (تربيت معلم فعلي) قرار دارد.

حكايت اين خانه از اين قرار است كه در سال ۱۳۷۳ از سوی بنیاد مستضعفان به شهرداری منطقه ۷ فروخته می شود. به پیشنهاد شهرداری در سال ۱۳۷۷ در فهرست آثار ملی ثبت می شود و بنا بر دلايلي كه بر ما مشص نيست در سال ۱۳۸۰ توسط شهرداری به صورت کامل تخریب می گردد و پس از كش و قوسهاي فراوان مجددا از نوساخته مي شود.

اين خانه در حال حاضر به ستاد سازمانهاي مردم نهاد تعلق دارد.

توضیحات : تصاویری از خانه در همین پست خدمت شما ارائه خواهد شد.

 

مطلب برگرفته از سایت جدید آنلاین :

خانه انیس‌الدوله که در خیابان ولی عصر بالاتر از خیابان مولوی قرار دارد، در سال ۱۳۸۲ با شماره ۱۰۴۰۳ در فهرست آثار ملی کشور جای گرفت. به عقیدۀ کارشناسان، این خانه عمارتی است که انیس‌الدوله پس از ترور ناصرالدین‌شاه در آن اقامت گزید که البته از آن شکوه و عظمت خانه‌های اندرونی و بیرونی قجری در آن آثار زیادی باقی نمانده‌است.

این ساختمان در دو طبقه ساخته شده و دارای دو ورودی از سمت خیابان است که یکی به ساختمان و دیگری به فضای حیاط ارتباط دارد. طبقۀ اول این بنا شامل یک راه‌پله با ایوان جنوبی است. در شمال این ایوان دو سالن بزرگ و مرتفع و یک فضای پشتیبانی قرار گرفته و یک پیش‌فضا در ضلع شرقی سالن‌ها واقع شده‌است. و طبقۀ همکف شامل فضاهای ایوان در جنوب، دو فضای اصلی در شمال آن و یک انبار در منتهی‌الیه غربی است.

از تزئینات به‌کاررفته در این عمارت می‌توان به ستون‌هایی با سرستون به سبک یونانی در طبقۀ اول و ستون‌های حجاری‌شده در طبقۀ همکف با پایۀ ستون‌های مزین، گچ‌بری و نقاشی‌شده و شومینه‌های زیبا اشاره کرد.

مالکان قاجاری این بنا را در زمان پهلوی اول فروختند و پس از آن خانه از حالت مسکونی درآمد ودرآن مدرسه ای دایر شد. بعدها در سال ۱۳۳۰ این بنا به مالکیت شخصی به نام "نادر اصفهانی" درآمد واز دهه ۱۳۵۰به بعد هم از آنجا که در نزدیکی محل کشتارگاه تهران واقع شده، اتحادیۀ تهیه وتوزیع گوشت تهران در این ساختمان مستقر شده است

از جمله بناهای زیبا وارزشمند محله عودلاجان می توان به خانه ی امام جمعه اشاره کرد که از بناهای بسیار زیبای نیمه ی دوم قرن سیزدهم هجری است. این خانه، در قسمت شرقی خیابان ناصرخسرو (ناصری)، پایین تر از میدان امام خمینی، در کوچه ای به همین نام (امام جمعه) و به شماره پلاک ۳۷ قرار دارد. این بنا در اواسط دوران سلطنت ناصرالدین شاه قاجار،۱۲۸۰ تا ۱۳۰۰ه.ش ساخته شده است.

مطلب کامل تر در خصوص این خانه را در نشریه فرهنگی - اجتماعی عودلاجان و از طریق لینک زیر مشاهده فرمایید. با تشکر از سرکار خانم سمیه استوار.

در گذر کوچه های خاموش عودلاجان

خانه فرهنگ ايرواني در ناحيه ۳ منطقه ۱۲ شهرداري واقع شده است. اين مركز ۷۰۰ مترمربع مساحت داردو سابق بر اين منزل آيت اله ايرواني بوده است كه توسط سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران خريداري و پس از بازسازي در خرداد ۸۲ به عنوان خانه فرهنگ افتتاح گرديد.

قدمت اين بنا در حدود ۱۰۰ سال است و مصالح اصلي به كار رفته درآن خشت و گل است كه از طريق بادگيرهاي سنتي از سيستم تهويه مطبوع بهره مي برده است. ديوارهاي ضخيمي دارد و با پنجره هاي چوبي ، شيشه هاي رنگي و مشبك هاي فبروزه اي تزيين شده است. حياطي در بين دو ساختمان شمالي و جنوبي آن قرار دارد كه با باغچه هاي قطعه بندي شده و حوضي مستطيل شكل ، زيبايي و شكوه اين اثر را دوچندان كرده است.

اين خانه فرهنگ داراي كتابخانه ، نگارخانه ، كلاسهاي آموزشي فرهنگي هنري ، زبان ، سالن مطالعه ، سالن اجتماعات و سايت كامپيوتر مي باشد كه همواره آماده همكاري و مشاركت با نهادهاي مردمي و محله اي مي باشد.

آدرس: ميدان محمديه (ايستگاه مترو مولوي) – خيابان مولوي غربي ، نرسيده به چهارراه وحدت اسلامي – كوچه دولت آبادي ، كوچه حاج حسن

تلفن هاي تماس : ۵-۵۵۸۹۳۶۵۴ 

در خصوص آيت اله ايرواني

آيت اله ميرزا يوسف ايرواني در سال ۱۳۲۹ قمري در نجف اشرف متولد شد. ايشان از روحانيون مورد وثوق و توجه مراجع عاليقدر زمان خود بوده است . او پس از طي مدارج اجتهاد در سال ۱۳۶۷قمري از نجف به ايران مي آيد و از بدو ورود تا زمان وفاتش در مسجد قندي خاني آباد به ارشاد مردم پرداخته و همزمان كرسي تدريس مدرسه مروي را عهده دار مي شود.

از اساتيد ايشان مي توان به علامه سيد محمد جواد تبريزي ،‌آيت اله ميرزا ابوالحسن مشكيني ، مرجع عاليقدر آقا سيد ابوالحسن اصفهاني ، آيت اله محمود شاهرودي ،‌عالم عظيم القدر سيد عبدالهادي شيرازي  و آيت اله العظمي ميرزا علي ايرواني پدر ايشان نام برد.

ايشان در سال ۱۴۱۱ قمري ، دعوت حق را لبيك گفته و در صحن مطهر حضرت علي ابن موسي الرضا عليه السلام به خاك سپرده شدند. روحش شادوقرين رحمت الهي.

این خانه از بناهای اواسط دوران قاجار متعلق به سلطان بیگم خان شجاعی است که در میان مردم منسوب به عمه ناصرالدین شاه است ولی در این مورد سندی موجود نمی باشد. یکی از قسمتهای جالب توجه این بنا تالار آئینه و پنجره ارسی زیبای آن است که قدمت 150 ساله دارد. این بنا توسط شهرداری منطقه 12 پس از مرمت به عنوان خانه فرهنگ با کاربری فرهنگی و آموزشی مورد بهره برداری قرار گرفته است ودر حال حاضر در اختيار سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران مي باشد.

 آدرس : خیابان ناظم الاطباء جنوبی ، کوچه شهید حشمتی ، کوچه شهید کمالی ، خانه شهید نیرنما (خانه فرهنگ بازار)

تلاش‌هايي براي  خارج كردن خانه دايي جان ناپلئون از فهرست آثار ملي در جريان است تا زمينه تخريب اين اثر تاريخي كم نظير فراهم شود. اين خانه كه در دهه 1350 لوكيشن سريال معروف دايي جان ناپلئون بود و بدين خاطر به خانه دايي جان ناپلئون معروف شد و مكان ايده آلي براي ساخت فيلم‌هاي تاريخي است. خانه دايي جان ناپلئون تنها قطعه بازمانده از باغ هاي لاله‌زار است و در اصل خانه امين‌السلطان، صدراعظم ناصرالدين شاه بوده است. اين خانه با 9 هزار متر مربع مساحت در خيابان لاله زار، بن بست اتحاديه قرار دارد و در مالكيت خانواده اتحاديه است.  احتمال مي‌رود پس از تخريب خانه دايي جان ناپلئون، در جاي آن يك مجتمع تجاري بسيار بزرگ ساخته شود كه در آن صورت، با توجه به تراكم چند ده هزار متري اين مجتمع، آخرين بقاياي بافت تاريخي لاله زار در ازدحام بازار مضمحل خواهد شد.

 

میرزا محمد حسین خان فراهانی ملقب به دبیرالملک از مربیان دستگاه مستوفی گری قاجاریه و از کارگزاران آن دولت است. وی چهار سال منشی میرزا تقی خان وزیر نظام و همراه او در ارزنه الروم بوده و در صدارت امیر کبیر نیز چند سال منشی گری او را نموده است. ومدتی نیز نیابت تولیت آستان قدس رضوی را برعهده داشته است. معماری این خانه نشانگر تقارن کامل در آن می باشد. اتاق شاه نشین در مرکز و فضاهای فرعی در پشت و کنار آن چیده شده است. تزئینات بنا برگرفته از تزئینات اروپایی بوده و حکایت از نفوذ معماری غربی در ایران می دهد.

نشانی : خیابان امیر کبیر ، کوچه علیرضا جاویری ، کوچه فخرالملک ، پلاک 13

این خانه منسوب به عبداله وثوق (معتمدالسلطنه) است . وی فرزند ابراهیم خان معتمدالسلطنه و برادر صلبی وثوق الدوله و قوام السلطنه است . او مدتی معاون وزیر مالیه بوده و در دوره چهارم تا ششم نماینده مجلس بود. این بنا در سال 1380 پس از انجام تعمیرات و بازسازی به عنوان خانه فرهنگ با ساختمان اداری و کلاس های آموزشی جهت انجام فعالیت های فرهنگی افتتاح شد و با کتابخانه ای به ظرفیت 5000 جلد کتاب پذیرای اهالی محل می باشد.

آدرس : چهارراه سرچشمه ، خیابان مصطفی خمینی ، کوچه قوام الحضور ، پلاک 24 تلفن : 33569505

 

یاد باد آن روزگاران یاد باد

مرجان حاجی رحیمی

به بهانه 27 شهریور روز شعر و ادب فارسی به سراغ شاعران و ادبیانی رفتیم که در منطقه ما زندگی می کرده اند.خانه بعضی از آنها هنوز وجود دارد و برخی دیگر فقط نامشان باقی مانده است.

همین طور شاید بتوان گفت منطقه ما ادیب پرورترین منطقه تهران است.منطقه ای که میدان های مولوی، فردوسی، خیابان های سعدی، حافظ، غزالی در آن واقع شده است.

از همین رو می توان منطقه 12 را قطب جاذبه گردشگری ادبی فرهنگی تهران نامید.منطقه ای که علاوه بر داشتن جاذبه های تاریخی دارای جاذبه های فرهنگی نیز هست.این امر ضرورت حفظ هویت منطقه 12 و تهران قدیم را برای مسئولان و ساکنان محله بیشتر هویدا میکند.

خانه پروین اعتصامی، مرکز ایکوم

خانه پروین اعتصامی آخر عاقبت ترین خانه ای از شاعران و ادیبان است که در منطقه ما وجود دارد.این خانه که در خیابان سرچشمه قرار دارد مدتی است که از سوی شهرداری منطقه 12 مرمت و به دفتر ایکوم (شورای بین المللی موزه ها) شعبه ایران اختصاص داده شده است.

این خانه در طی سالهای قبل به سه پلاک مجزا تقسیم شده بود و هریک از پلاک ها با دیواری از هم جدا و تشکیل یک خانه مستقل را داده بودند.اما صاحب یکی از این خانه ها که در قسمت شرقی قرار داشت ملک خود را شبانه خراب کرد که با مخالفت سازمان میراث فرهنگی مواجه شد و آن را همان طور به صورت ویرانه رها کرد.بعد از سالها ویرانی سرانجام ...

خانه مستوفی الممالک یکی از دست نخورده ترین خانه های تاریخی تهران است

نگین خانه های تاریخی تهران در منطقه ما

مرجان حاجی رحیمی

درکتابهای تاریخی آمده است که باغ و عمارت میرزا حسن خان مستوفی الممالک 60 هزار مترمربع وسعت داشته است و از آنجاست که محله حسن آباد به نام او نامگذاری شده است اما از آن عمارت اشرافی امروزه تنها عمارتی باقی مانده که به احتمال زیاد محل رسمی دیدارها و قرارهای کاری او بوده است.عمارتی باشکوه که پس از گذشت بیش از یک قرن هنوز ابهت دیرین خود را از دست نداده اما با وجود اینکه در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و حریم مشخص دارد اما بین آپارتمان های قد و نیم قد بدقواره محصور شده است.

عمارت باقی مانده که در اختیار وزارت فناوری اطلاعات است در محله چال حصار قرار دارد؛ حول و حوش چهارراه گلوبندک.خیلی از اهالی محل نمی دانند این عمارت متعلق به چه کسی بوده است اما همه نشانی آن را خوب بلدند.

از پشت در هم میتوان زیبایی و تفاوت آن را دید.باید در را چندین بار و با شدت کوبید تا سرایدار و خانواده اش که در ساختمانی در پشت این عمارت زندگی می کنند صدای در را بشنوند.وارد که می شوی گویی به 100 سال پیش بازگشته ای.انگار خاک فراموشی تمام خانه را پر کرده است و یا اینکه به لوکیشن یک فیلم تاریخی قدم گذاشته ای.هنوز هم می توان سروصدای خدمه و بر و بیای اشراف را از گوشه و کنار عمارت شنید.درختان حیاط هنوز پژمرده نشده اند هرچند دیگر از باغ بی سر و ته خبری نیست تا آواز گنجشکها و بلبل ها در لابلای برگهای درختان آن گم شود.مجسمه های سالم و شکسته هم این سو و آن سوی حیاط و دور استخر دیده می شوند.

داخل عمارت از بیرون آن چشم نوازتر است.عمارت مستوفی الممالک اولین خانه فرنگی ساز در ایران است و به همین دلیل تزئینات آن نیز فرنگی است و از کاشیکاری، ارسی و شیشه های رنگی در آن خبری نیست و به جای آن انواع گچبری فرنگی و همین طور درهای چوبی نقاشی شده را می توان دید.داخل عمارت کاملا دست نخورده باقی مانده و شاید بتوان آن را تنها خانه تاریخی تهران نامید که هیچ دخل و تصرفی در آن صورت نگرفته است.عمارت یک سرسرا با تزئینات زیبا دارد، سمت چپ آن بزرگترین اتاق عمارت که بهتر است اتاق پروانه نامیده شود و در سمت راست آن دو اتاق کوچکتر قرار دارد که تزئینات هرکدام با دیگری تفاوت دارد.

اتاق پروانه

اتاق پروانه به احتمال زیاد محل دیدارهای رسمی و خصوصی میرزا حسن خان مستوفی الممالک بوده است.این اتاق را از آنجا می توان اتاق پروانه نامید که همه تزئینات آن را تصاویر پروانه ها تشکیل می دهند.سقف پر است از مربع های کوچک که در آن پروانه هایی به حالت برجسته و با رنگ های مختلف چسبیده اند.درهای چوبی هم با تصاویر نقاشی شده پروانه ها تزئین شده اند.نقاش زبردست با رنگ های روغنی آن زمان هر پروانه را متفاوت از پروانه دیگری کشیده است.روی دیوارها هم نوارهایی وجود دارد که گچبری فرشتگان است.دو اتاق دیگر ساده تر هستند و تزئینات کمتری دارند.

آینده عمارت

سالهاست که قرار است این عمارت بازسازی شود اما هنوز خبری از مرمت و بازسازی نیست.احمد جان بزرگی، مدیر موزه ارتباطات درباره عمارت مستوفی الممالک می گوید:«این عمارت به خاطر آن که به یکی از وزرای پست .؟؟؟؟؟؟؟؟ ایران تعلق داشته برای وزارت فناوری اطلاعات مهم است و به زودی بودجه لازم برای مرمت آن اختصاص داده می شود.»

با این حال نادر کرمی، شهردار منطقه 12 درباره مرمت این عمارت میگوید:«شهرداری منطقه 12 در پیشنهادی به وزارت ارتباطات ؟؟؟ قرار شد این خانه را با بودجه خودش بازسازی کند و در عوض بهره برداری آن به مدت 12 سال در اختیار شهرداری قرار گیرد ولی مدیری که ما با او به تفاهم رسیده بودیم بازنشسته شد و مرمت این عمارت بلاتکلیف ماند.»

اما شاید بهتر باشد این خانه بدون مرمت و بازسازی باقی بماند چون در تمام عمارتهایی که تاکنون بازسازی شده آنقدر مرمت غیراصولی و ناشیانه بوده که هویت عمارت را به طور کلی زیرسوال برده است.شاید هنوز مستوفی الممالک که در 6 ماهگی نخست وزیر؟؟؟ شد نمی خواهد کسی به حریم خصوصی او تعدی کند.

يه آقائي با يه خانومي تصميم مي گيرند كه با هم عاشقانه زندگي كنند. اين اتفاق مثل خيلي از اتفاقاي ديگه با گذاشتن يك سري شرط و شروط اوليه رخ ميده.

مثلا يكي از اين شرطها اينكه بچه دار نشن. اين زوج ساكن خانه پدري داماد مي شوند و با توجه به علاقه وافرشون به مقوله فرهنگ و هنر ، با تكيه بر ذوق و سليقه و دانش مرتبطشان كاري مي كنند كارستون .

صحبت از دكتر محسن مقدم و همسر فرانسويش سلما مي باشد. اين زوج در يكي از خانه هاي مجلل به جا مانده از قاجار كه متعلق به يكي از درباريان آن دوره به نام احتساب الملك بوده زندگي مي كرده اند. كه احتساب الملك پدر دكتر محسن مقدم بوده.

خلاصه اين زوج در اين خانه قاجاري ابتكاراتي به خرج داده اند كه شرح زيباييهاي آن جز با ديدن ميسر نيست. اين زوج در كنار فعاليت هاي علمي خود ، كلكسيونهاي زيبا و در خور توجهي را با توجه به علاقه شان به تاريخ ، هنر و باستان شناسي جمع آوري كرده اند.

اين زوج پس از زندگي زيباي خود اين خانه را وقف داننشگاه تهران مي كنند و در حال حاضر دانشگاه تهران از اين خانه موزه زيبا نگهداري و مراقبت مي كند.

شنبه گذشته در جهت برنامه ريزي تورهايي كه به زودي زود برگزار خواهم كرد سري به اين خانه زيبا زدم و شرايط بازديد از آن را جويا شدم.

آدرس : خيابا ن امام خميني (سپه) بين شيخ هادي و وليعصر .

پيشنهاد مسير : مترو ، ايستگاه حسن آباد ، حركت از پياده رو سمت راست در جهت غرب ، بعد از شيخ هادي ، موزه مقدم

ساعات بازديد : همه روزه به جز جمعه ها و تعطيلات رسمي. 9 صبح تا 4 و نيم بعد از ظهر.

بهاي بليت : 700 تومان كه براي دانش آموزان و دانشجويان نيم بها حساب مي شود.

تلفن :   66480081-021

 

این خانه ۳ طبقه در خیابان انقلاب - پیچ شمیران - خیابان تنکابن قرار دارد و  در سال ۱۳۷۴ به کتابخانه تبدیل شده است. مساحت آن در حدود ۴۰۰ متر مربع است.در طبقه اول واحد هاي اداري ، كودكان و كلاس هاي آموزشي مستقر هستند. طبقه دوم واحد اصلي كتابخانه شامل بخش امانت،مخزن، كتابهاي مرجع و نشريات است . در طبقه سوم سالن هاي مطالعه قرار دارند. ساعت كار كتابخانه 8 صبح الي 10 شب است. برنامه هاي جنبي كتابخانه شامل فعاليتهاي فرهنگي و هنري است .

خانه هدایت در خیابان سعدی‌، خیابان شهید تقوی‌،كنار سفارت دانمارك كه به جاي پلاك سيزده، ۱+۱۲ بر سردر آن دیده می شود قرار دارد و در حال حاضر آن را با نام مهد کودک صادقیه می توان شناخت.پدر صادق هدایت  اعتضادالملک‌، از رجال و اشراف دوره قاجار بود و احتمالاً ،خانه مورد نظر به دستور وی بناشده است‌. تزیینات و وسعت بنا نشان دهنده تمول کسانی است که در آن سکونت داشتند، و فرم و ساختار بنا به سبک اواخر دوران قاجار است‌. کاربری اولیه بنا مسکونی بوده و از آن جا که به یکی از شخصیت‌های معروف متعلق بوده است‌، خصوصی و برای مقاصد فرهنگی خریداری شد. اما، با پیروزی انقلاب اسلامی‌ ملک مصادره شد و در اختیار دانشگاه علوم پزشکی تهران قرار گرفت‌. سپس، به عنوان مهدکودک از آن بهره برداری شد و کارکنان بیمارستان و سایر قسمت‌های دانشگاه علوم پزشکی از خدمات آن بهره‌مند شدند اما در حال حاضر این بنا مخروبه است‌.

  

این خانه در تقاطع خیابان هدایت و ظهیرالاسلام واقع شده است و اختلاف شهرداری با سازمان تامین اجتماعی حال و روز خوبی برای این خانه نگذاشته است .

خانه غلامحسین میرزا ملقب به صدرالشعرا و متخلص به بهجت فرزند ملک ایرج پسر ۲۷ فتحعلی شاه قاجار

آدرس : خیابان ۳۰ تیر - کوچه صالح

 

آدرس : انتهاي خيابان جمالزاده شمالي، نبش كوچه نادر

ساعات بازدید :  همه‌روزه به‌غير از ايام تعطيل رسمي از ساعت 9 صبح تا 5

اين خانه که در حال حاضر به خانه موزه تبدیل شده است در حدفاصل سال‌هاي 1335 تا 1340 ساخته شده است و فاقد ارزش معماري يا تزئينات و طراحي خاصي است و تنها به‌لحاظ شخصيت دکتر علي شريعتي كه مدتي در آن خانه ساكن بوده، در فهرست آثار ملي ايران به‌ثبت رسيده است.

 

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ بازار بين الحرمين تهران كه مسجد جامع را به مسجد امام متصل مي كند، يكي از راسته بازارهاي شلوغ و پر سر و صداي تهران است. در ميانه اين بازار، يك سردر شكوهمند قديمي به چشم مي‌آيد كه كتيبه "هوالملك الحق المبين" بر تاركش مي درخشد. وقتي از اين در گذر مي كنيم، با يك چرخش كوتاه در هشتي و پايين رفتن از چند پله، وارد حياطي مي شويم كه لبريز از سكوت و آرامش است.

   

   

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ خانه ملک/حمیدرضا حسینی(آرشیو موزه ملک)

خانه موزه شهید دکتر چمران ، منزل پدری دکتر چمران بوده  که دکتر در آن خانه بزرگ شده اند.

این خانه قدیمی زیبا ، حال و هوای بسیار خوبی دارد که در آن بسیاری از وسایل شخصی دکتر به همراه تصاویر زیبایی از ایشان و تعدادی از نقاشی های کشیده شده توسط دکتر نگهداری می شود.

آدرس : خیابان پانزده خرداد – چهارراه سیروس – گذر سرپولک – کوچه شهید کمال بشیری – پلاک 7

تلفکس : 55634158

 

این موزه هم به صرف موزه بودنش گرانمایه  است و هم اینکه در زمره یکی از خانه های قدیمی و روپای تهران قدیم محسوب می شود. بنای این موزه در واقع منزل مسکونی قوام‌السلطنه‌، وزير احمد شاه قاجار، بوده است‌. که در حال حاضر به موزه تخصصی شیشه و سفال تبدیل شده است. این بنا در دو طبقه و پنج تالار ساخته شده است‌. تالار یک و دو در طبقه اول و تالارهای دیگر در طبقه فوقانی قرار دارد. در تالار شماره دو (بلور)، قدیمی‌ترین شیشه‌ها و لوله‌های شیشه‌ای و سفال‌ها قرار گرفته است‌. طراح ویترین‌های موزه مهندس اتریشی به نام هانس هولاین است‌. تزیینات بنا شامل منبت کاری چهارچوب درها و پله‌ها است و آجر کاری نمای آن که در ۵۰ نوع‌است‌.

 

آدرس : خیابان  سی تیر

روز و ساعت بازديد: ۹ تا ۱۷ همه روزه به جز دوشنبه ها و ايام سوگواري- تلفن :۶۶۷۰۵۶۱۴

اين موزه پذيراي شما عزيزان در يكي از خانه‌هاي قديمي تهران مي باشد. این خانه متعلق به پزشک وارسته ای به نام دکتر شقاقی بوده است .

قدمت این خانه قدیمی به اواخر قاجار و اوایل پهلوی باز می گردد. این خان توسط پدر دکتر شقاقی که معمار بوده اند ساخته شده است. و در حال حاضر به موزه نقاشی پشت شیشه تبدیل شده است.

 تصاويري از عامه مردم در حالت‌هاي مختلف ، شخصيت‌هاي تاريخي مانند پادشاهان‌، شاعران و هنرمندان ، تصاوير زنان به شيوه هايي از نقاشي سبك قاجار و كارهاي مينياتوري از جمله موضوعات نقاشي هاي كارشده بر پشت شيشه در اين موزه مي باشد.

آدرس اول : خيابان سعدي (ايستگاه مترو دروازه دولت) ،خیابان برادران قائدی (هدایت)، تقاطع خیابان نورمحمدی( تنکابن)

آدرس دوم: پیچ شمیران ـ خیابان نورمحمدی ـ تقاطع خیابان قائدی

روز و ساعت بازديد: ۹ تا ۱۷ همه روزه به جز دوشنبه ها و ايام سوگواري- تلفن :۷۷۵۲۶۷۷۷